روزی است اَندر شب نهان تُرکی میان هندُوان حین تُرک تازی ای بکن ...
گردیم ما آن شب روان اَندر پی ما هِندُوان زیرا که ما بُردیم زَر تا پاسبان آگاه شد !
ما شَب رَوی آموخته صد پاسبان را سوخته رُخها چو گل افروخته کان بِیدَقِ ما شاه شد !
تَن را بدیدی ؟ جان نگر گوهر بدیدی ؟ کان نگر این نادره ایمان نگر ایمان در او گمراه شد !
پ.ن : دکتر جون روزت مبارک !
|